ΔΗΜΟΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ: «Άλλη μία μελανή σελίδα στην Αρμένικη ιστορία»

Μήνυμα υπέρ των Αρμενίων του Αρτσάχ, ανήρτησε ο Δήμος Νέα Σμύρνης, στα κοινωνικά δίκτυα. Στην ανάρτηση αυτή τονίζεται το δράμα που βιώνουν οι χιλιάδες πρόσφυγες, ενώ παράλληλα μεταφέρεται μία περιγραφή της σημερινής κατάστασης την οποία κάνει η Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδος.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Δήμου Ν. Σμύρνης:

Στη Νέα Σμύρνη, μια πόλη που γεννήθηκε από τον ξεριζωμό και την καταστροφή, το δράμα των συνανθρώπων μας Αρμενίων δεν φεύγει από τη σκέψη μας… Μπορεί τα γεγονότα της πανδημίας να επισκιάζουν τις υπόλοιπες ειδήσεις αλλά οι εικόνες των κατοίκων του Αρτσάχ που καίνε τα σπίτια τους πριν τα εγκαταλείψουν «χτυπούν» κατευθείαν στην καρδιά. Την ματώνουν. Σ’ αυτά τα σπίτια φύλαγαν οι αδερφοί μας Αρμένιοι τα όνειρά τους, τα κειμήλιά τους. Εκεί πλανώνται οι ψυχές των προγόνων τους. Δεν θέλουν να τα βεβηλώσει κανείς. Άλλη μια κόλαση. Άλλος ένας ξεριζωμός. Άλλη μια καταρράκωση. Ο δρόμος της προσφυγιάς είναι και πάλι ανοιχτός. Για πολλοστή φορά.

Ζητήσαμε από τη Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδος μια «εικόνα» των μέχρι στιγμής τραγικών γεγονότων. Δεν μας το αρνήθηκαν αν και δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη με το χρόνο. Μάχη για τη συλλογή φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης μα κυρίως μάχη για την άμεση επιστροφή των αιχμαλώτων τους.

«Στη δίνη ενός ασύμμετρου πολέμου επί 45 ημέρες οι Αρμένιοι του Αρτσάχ και της Αρμενίας αμύνθηκαν σθεναρά, πολέμησαν σκληρά για να υπερασπιστούν την αρχέγονη γη των προγόνων τους και το δικαίωμα των μελλοντικών γενιών να κληρονομήσουν αυτήν τη γη.

Οι γνώστες της Ιστορίας θα έκαναν εύκολα τον παραλληλισμό της ιστορίας αυτού του πολέμου, με την ηρωική αντίσταση, επί 43 ημέρες, πέντε χιλιάδων Αρμενίων απέναντι στις πάνοπλες Οθωμανικές δυνάμεις, στο όρος Μουσά Νταγ το 1915. Η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον πιο τραγικό τρόπο.

Όταν στις 27 Σεπτεμβρίου 2020, ο αζερικός στρατός άνοιξε πυρ βάλλοντας κατά του Αρτσάχ, θα μπορούσε να μην εκπλαγεί κανείς, αφού η παραβίαση της συμφωνημένης από τη δεκαετία του ’90, εκεχειρίας ήταν σχεδόν καθημερινή πρακτική του Αζερμπαϊτζάν, η οποία πάντα έβρισκε έτοιμη την αρμενική πλευρά να απαντήσει αποτρέποντας τις περαιτέρω «ορέξεις» των Αζέρων.

Ωστόσο αυτή τη φορά, τα πράγματα ήταν από την αρχή διαφορετικά, αφού οι Αζέροι με την απροκάλυπτη πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη της Τουρκίας, έριξαν στη μάχη νέα υπερσύγχρονα όπλα υβριδικού πολέμου και έναν άτακτο στρατό χιλιάδων τζιχαντιστών μισθοφόρων ορκισμένων στο αιματοβαμένο χρήμα.

Χιλιάδες drones όχι μόνο στόχευαν αλλά και έβαλλαν τα ίδια, εν είδει πυραύλων, σε βάρος όχι μόνο στρατιωτικών αλλά και πολιτικών στόχων όπως νοσοκομεία, μαιευτήρια, σχολεία & εκκλησίες. Απαγορευμένες βόμβες διασποράς σε πόλεις και χωριά σε βάρος αμάχων, βόμβες φωσφόρου στα ορεινά χωριά και τα δάση του Αρτσάχ, βασανισμοί, εκτελέσεις και αποκεφαλισμοί αιχμαλώτων πολέμου, καταγράφονταν καθημερινά και τα ντοκουμέντα για όλα αυτά τα εγκλήματα πολέμου «διάνθιζαν» με υπερηφάνεια τα αζερικά Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης της καλοστημένης τουρκοαζερικής προπαγάνδας.

Οι Αρμένιοι στο Αρτσάχ πολέμησαν με όλες τους τις δυνάμεις με σύμμαχο την ανά τον κόσμο αρμενική διασπορά, και με τη δύναμη που τους έδινε το δίκιο τους, το δίκιο να πέσουν μέχρι και τον τελευταίο στρατιώτη για να κρατήσουν στα χέρια τους την πατρίδα, τα μνημεία, τις εκκλησίες, τα σπίτια τους και τη ζωή τους.

Η εκκωφαντική σιωπή και η εγκληματική αδράνεια των μεγάλων παικτών της διεθνούς πολιτικής, άφησαν αβοήθητο τον αρμενικό λαό στην κόλαση της ανίερης τουρκοαζερικής συμμαχίας η οποία δεν τήρησε καμία συμφωνία εκεχειρίας. Χιλιάδες νέοι Αρμένιοι, στρατιώτες και εθελοντές, μια ολόκληρη γενιά έπεσε ηρωικά στα βουνά του Αρτσάχ. Το αίμα τους θα ποτίζει το χώμα της πατρίδας και η θυσία τους θα βρει τη δικαίωσή της στην ιστορία, μέσα από το παράδειγμα που θα δώσει στις επόμενες γενιές.

Η Αρμενία πληγωμένη βαριά, μετά από 45 ημέρες πολέμου, σύρθηκε σε μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που την ανάγκαζε να παραδώσει σημαντικό μέρος των αρμενικών εδαφών του Αρτσάχ στο Αζερμπαιτζάν.

Οι εξελίξεις ραγδαίες. Πόλεις και χωριά έπρεπε να εκκενωθούν από τον αρμενικό πληθυσμό, οι κάτοικοι να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, τις περιουσίες τους, τις καλλιέργειες, τα ζώα τους, να αποχωριστούν τις εκκλησίες, τα μοναστήρια, τα μνημεία που για αιώνες στέκουν αγέρωχα στη γη του Αρτσάχ. Οι εικόνες βγαλμένες σαν από ελληνική τραγωδία. Οι κάτοικοι πριν γίνουν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, πυρπολούν τα σπίτια τους, ξεθάβουν τα μνήματα για να μην αφήσουν τους νεκρούς τους στα χέρια των βανδάλων.

Και αυτό που ακολουθεί επιβεβαιώνει τους φόβους όλων. Στα εδάφη που παραδίδονται, οι Αζέροι ανεξέλεγκτοι επιδίδονται σε σωρεία παράνομων πράξεων ασέβειας και μίσους, καταστρέφοντας αρχαία και νεότερα μνημεία, εκκλησίες και ιερά σύμβολα. Ο βανδαλισμός στον ιερό ναό του Σωτήρος στο Σουσί, η καταστροφή του τρούλου και του καμπαναριού του ιερού ναού του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου επίσης στο Σουσί, η καταστροφή των Χατσκάρ (Σταυρόπετρες) είναι νέα εγκλήματα, αυτή τη φορά σε βάρος των αρμενικών πολιτιστικών μνημείων οικουμενικής αξίας, τα οποία επιδεικνύονται από τους φυσικούς τους αυτουργούς, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως δείγμα της αγωνίας τους να σβήσουν κάθε τι που μαρτυρά την αρμενική ιστορία.

Όμως, κανένας βάρβαρος δεν μπορεί να σβήσει τις ρίζες του Αρτσάχ…».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s