Η συλλογή Ιστοί Αράχνης είναι η πρώτη ποιητική συλλογή του Δροσίνη που εκδόθηκε το 1880 από τις στήλες του εντύπου Ραμπαγάς με το ψευδώνυμο Αράχνη.Ο οριστικός τίτλος Ιστοί Αράχνης δόθηκε από τον εκδότη Λάμπρο Κορομηλά. Ο συμβολικός αυτός τίτλος της συλλογής παραπέμπει στην ελληνική μυθολογία.
Στη συλλογή εμπεριέχονται σύντομα ποιήματα, μερικά δίστιχα με νοηματική αυτοτέλεια, τέσσερα σονέτα από τη σειρά με το γενικό τίτλο Ανοιξιάτικα αλλά και εκτενέστερα με παρνασσική τεχνοτροπία καθώς και ποιήματα ανθολογημένα από ευρωπαίους ποιητές σε ελεύθερη απόδοση από τον Δροσίνη. Γραμμένα όλα σε απλή δημοτική που προσομοιάζει περισσότερο με την καθημερινή φυσική ομιλία και με μετρική ποικιλία είναι όλα ποιήματα εύθυμα συνθέματα της νεανικής του ηλικίας, με ιδιαίτερη όμως ευαισθησία. Έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη εξέλιξη της νεότερης ποίησης διότι αποφεύγουν την υπερβολή των ρομαντικών προσγειώνοντας τον ποιητικό λόγο στο καθημερινό βίωμα και στην τοπική παράδοση.

«Το μάτι μου προχθές ακολουθούσε
Μια πεταλούδα όπου πεινασμένη
Στο περιβόλι μέσα τριγυρνούσε
Λίγη τροφή για ναύρη η καϋμένη.

Εδώ γλυκά τ’ αγιόκλημα φιλούσε,
Εκεί την πασχαλιά την ανθισμένη
Στα ρόδα μέλι ύστερα ζητούσε…
Μα για πολύ τίποτε δεν μένει.

Και είπα: με την πεταλούδα μοιάζω
Πολύ όπως αυτή χίλια λουλούδια
Χίλιαιςαγάπαις το λεπτό αλλάζω.

Μα φταίω; Όσο και κανείς να θέλει,
Για μια να ψάλλη δεν μπορεί τραγούδια
Αχ! Όλα τα κορίτσια έχουν μέλι!»

Όλα ανεξαιρέτως τα ποιήματα της συλλογής έχουν ως μοναδικό θέμα τον έρωτα σε όλες τις διαστάσεις του, με απλούς ερωτικούς στίχους, χωρίς υπερβολικές εξάρσεις. Το εναρκτήριο ποίημα της συλλογής είναι το σονέτο « Η πεταλούδα». Στην παρούσα ποιητική συλλογή είναι ανθολογημένα δύο ποιήματα τα οποία έχει μεταφράσει ελεύθερα ο Δροσίνης και εμπεριέχονται στη συλλογή L’ intermezzo (1821-1822), στον τόμο PoemesetLegendes, Paris 1880 που υπάρχει στη βιβλιοθήκη του ποιητή.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η συλλογή ολοκληρώνεται με το ποίημα Valse, αφιερωμένο στο σπουδαίο Κερκυραίο μουσουργό Σπυρίδωνα Σαμαρά (1861-1917)που έχει μελοποιήσει έργα του Δροσίνη και άλλων νεοελλήνων ποιητών.
Συνοψίζοντας, η συλλογή Ιστοί Αράχνης ανήκει στην πρώτη ποιητική περίοδο του Δροσίνη, η οποία συνιστά μια ενότητα που περιλαμβάνει τις συλλογές Σταλακτίται (1881), Ειδύλλια ( 1884), Αμάραντα (1889) και Γαλήνη (1902) και σηματοδοτούν την αλλαγή που θα επιφέρει στη νεοελληνική ποίηση η λεγόμενη γενιά του 80’.
Ειδικότερα, οι Ιστοί Αράχνης αν και αποτελούν νεανικά στιχουργήματα εγκαινιάζουν τη στροφή του ποιητή προς το δημοτικό τραγούδι και την ελληνική ύπαιθρο με τον παραδοσιακό και ενίοτε ειδυλλιακό τρόπο ζωής καθώς και τη στροφή του προς τη γαλλική ποίηση στην οποία έχει εντρυφήσει από την παιδική του ακόμη ηλικία και αργότερα θα μεταφράσει πολλούς ποιητές.

~Ευφροσύνη Λούζη~